Emek-sermaye çelişkisini üretimin her alanında görebiliyoruz. İster tersanelerde gemi yapalım, ister yerin metrelerce altından kömür çıkaralım, istersek de mandıralarda yoğurt üretelim. Sermaye bizlerden her geçen gün daha fazlasını isteyip daha az vermeye devam edecek. Peki bu çelişki yukarıda saydığımız iş kollarında mı oluyor sadece?
Gelişen teknolojiyle birlikte üretim araçlarının da çeşitliliği artıyor. Ama hala sabit olan birşey var; o da üretim araçlarını kullanan işçiler. Bunun örneklerinden birisi de IBM’in Türkiye temsilciliğinde gerçekleşti. Çalışma şartlarının kötüleşmesine dur demek için IBM-Türkiye işçileri Tez Koop-İş Sendikasına giderek örgütlenme haklarını kullandılar. Beş yıldır ücretlerinde herhangi bir değişikliğin olmaması, ücret dağılımında adaletsizlik, haksız işten çıkarmalar bu sorunların başlıcalarıydı.

11 Haziran 2008 tarihinde bakanlık tarafından “Bakanlığımızca yapılan incelemede; adı geçen sendikanın Yasa’nın aradığı gerekli çoğunluğu sağladığı tespit edilmiştir.” cümlesiyle  bilgilendirilen IBM, işçilerin toplu sözleşme hakkını geciktirmek için itirazda bulundu. İtiraz nedenleri ise şöyle;

* IBM çalışanları aslında yeterli sayıyı alamamış!
* IBM çalışanları “Büro çalışanlar” iş kolunda değilmiş

Halbuki IBM 80 öncesinde işçilerinin bu iş kolunda olduğunu kabul ederek örgütlenmelerini kabul etmek zorunda kalmıştı. Başvurdukları tarihte 209 kişi olan IBM çalışanlarının (toplam çalışan sayısı 400) gerekli sayıya ulaştığını bakanlık da zaten tespit etmiş durumda.

Şu an sayıları 258 kişiye ulaşan IBM-Türkiye çalışanları bu durumu protesto etmek için bizlere bilişim sendikası sitesinden şöyle sesleniyor;

“Sendikal örgütlenmemizi engellemek ve toplu sözleşme yapma hakkımızı geciktirmek için çalışanların isteğini hiçe sayan IBM Türk yönetiminin bu davranışını Türk halkına şikayet ediyor, kınıyor ve protesto ediyoruz.
Bilişim sektöründe ilki gerçekleştirmek, örnek oluşturmak ve örgütlenmeyi ülke geneline yaymak için lütfen bizleri destekleleyin.”

Üretim araçlarımız kazma, çekiç, makas veya klavye olabilir. Bu bizim emeğimizi satarak yaşamımızı sürdürdüğümüz gerçeğini değiştirmez. Kurtuluş yolumuz tek bir yoldan geçiyor; o da örgütlenmek.